სამყაროს აღსასრულის მოლოდინში: რატომ მიატოვა ფეხბურთი არგენტინელმა მეკარემ კარიერის პიკში

პროფესიონალი ფეხბურთელები წლების განმავლობაში შრომობენ იმისთვის, რომ ეროვნულ ნაკრებში მოხვდნენ, მსოფლიო ჩემპიონატზე ითამაშონ და ტოპ-კლუბების ყურადღება მიიქციონ. როდესაც ამ ყველაფერს აღწევენ, ფინანსური კეთილდღეობა და დიდება გარანტირებულია. თუმცა, ფეხბურთის ისტორიაში არსებობს ერთი უნიკალური შემთხვევა, როდესაც ტოპ-კლასის ვარსკვლავმა მილიონიან კონტრაქტებსა და მსოფლიო აღიარებაზე უარი ერთი კონკრეტული მიზეზის გამო თქვა – ის სამყაროს აღსასრულს ელოდებოდა.

არგენტინის ეროვნული გმირი და ესპანეთის საუკეთესო მეკარე

1998 წლის 30 ივნისს საფრანგეთის მსოფლიო ჩემპიონატზე არგენტინისა და ინგლისის ნაკრებების ლეგენდარული მერვედფინალი გაიმართა. ძირითადი და დამატებითი დრო 2:2 დასრულდა. პენალტების სერიაში არგენტინელთა მეკარემ, კარლოს როამ დევიდ ბეტის გადამწყვეტი დარტყმა აიღო და საკუთარი ქვეყნის ეროვნულ გმირად იქცა.

იმ პერიოდში კარლოს როა ესპანურ “მალიორკაში” თამაშობდა, რომელსაც ექტორ რაულ კუპერი წვრთნიდა. როას საოცარი რეფლექსების წყალობით, მოკრძალებულმა კლუბმა ესპანეთის სუპერ თასი მოიგო, ევროპის თასების მფლობელთა თასის ფინალში გავიდა და ლა ლიგაში მე-3 ადგილი დაიკავა. 1999 წელს როა ესპანეთის ჩემპიონატის საუკეთესო მეკარედ (სამორას ჯილდოს მფლობელად) დასახელდა.

მისი ტრანსფერით პირადად სერ ალექს ფერგიუსონი დაინტერესდა. ინგლისურმა გრანდმა, “მანჩესტერ იუნაიტედმა” მასში პეტერ შმეიხელის იდეალური შემცვლელი დაინახა და ტრანსფერის დეტალების შეთანხმება დაიწყო. კარლოს როა მსოფლიოს ერთ-ერთ საუკეთესო და ძვირადღირებულ მეკარედ უნდა ქცეულიყო, მაგრამ მოულოდნელად ყველაფერი შეიცვალა.

“2000 წელს აპოკალიფსი დადგება”

სპორტული სამყაროსთვის უცნობი იყო როას ცხოვრების მეორე მხარე. ის “მეშვიდე დღის ადვენტისტების” ეკლესიის მორწმუნე მიმდევარი გახლდათ. როა მკაცრად იცავდა რელიგიურ წესებს – არ ჭამდა ხორცს (რის გამოც მეტსახელად “სალათა” შეარქვეს), არ სვამდა ალკოჰოლს და რელიგიურ ტექსტებს ინტენსიურად კითხულობდა.

1999 წლის ზაფხულში, როდესაც “მანჩესტერ იუნაიტედი” და “მალიორკა” მილიონიან კონტრაქტებს ამზადებდნენ, 29 წლის კარლოს როამ შოკისმომგვრელი განცხადება გააკეთა – ის ფეხბურთიდან მიდიოდა. როას ღრმად სწამდა, რომ 2000 წელს სამყაროს აღსასრული (აპოკალიფსი) დადგებოდა და ამისთვის სულიერად უნდა მომზადებულიყო.

“მე არ მაინტერესებს “მანჩესტერ იუნაიტედის” ფული და ახალი კონტრაქტები. სამყარო მალე დასრულდება. 2000 წელს დედამიწაზე დიდი კატასტროფა მოხდება და გადარჩენას მხოლოდ ისინი შეძლებენ, ვინც ღმერთთან ახლოს იქნება. ჩემთვის რწმენა ფეხბურთზე წინ დგას,” – განუცხადა მან გაოგნებულ ჟურნალისტებს.

იზოლაცია არგენტინის მთებში

მიუხედავად აგენტების, კლუბის პრეზიდენტისა და მეგობრების ხვეწნისა, როამ გადაწყვეტილება არ შეცვალა. მან გააუქმა ყველა საფეხბურთო კონტრაქტი, გაყიდა თავისი ქონების ნაწილი და ქონების მეორე ნაწილი ეკლესიას შესწირა. ამის შემდეგ მან ცოლ-შვილი წაიყვანა და არგენტინაში, კორდობას პროვინციის მთებში მდებარე პატარა, იზოლირებულ სოფელში (ვილია დე სოტოში) გადაბარგდა.

მსოფლიოს ერთ-ერთი საუკეთესო მეკარე ცხოვრობდა სახლში, სადაც არ იყო ელექტროენერგია, ტელევიზორი და ტელეფონი. როა და მისი ოჯახი საკუთარი ხელით მოყვანილი ბოსტნეულით იკვებებოდნენ და ლოცვაში ელოდებოდნენ სამყაროს აღსასრულს.

დაბრუნება შაბათის მატჩების გარეშე

დადგა 2000 წელი, მაგრამ აპოკალიფსი არ მომხდარა. სამყარომ ჩვეულ რიტმში განაგრძო არსებობა. რამდენიმეთვიანი ფიქრის შემდეგ, როა მიხვდა, რომ მისი რელიგიური მოლოდინები არ გამართლდა და ფეხბურთში დაბრუნება გადაწყვიტა. თუმცა, დაკარგული დროისა და ფორმის აღდგენა მარტივი არ იყო.

მან 2000 წლის აპრილში ისევ “მალიორკას” მიაშურა, მაგრამ ერთი უცნაური პირობით: რელიგიური მრწამსის გამო, ის შაბათ დღეს არ ითამაშებდა და არ ივარჯიშებდა (ადვენტისტებისთვის შაბათი წმინდა დასვენების დღეა). კლუბი დასთანხმდა, მაგრამ შაბათს გამოტოვებული მატჩების გამო, მან ძირითად შემადგენლობაში ადგილი სამუდამოდ დაკარგა.

მოგვიანებით ის თამაშობდა “ალბასეტეში” და არგენტინულ გუნდებში, დაამარცხა სიმსივნე და კარიერა საბოლოოდ 2006 წელს დაასრულა. თუმცა, ის დონე, რაც მას 1999 წელს ჰქონდა, აღარასდროს დაბრუნებულა. კარლოს როას ისტორია ფეხბურთის ფოლკლორში დარჩა, როგორც ერთ-ერთი ყველაზე უცნაური ეპიზოდი, როდესაც ადამიანმა რწმენის გამო “მანჩესტერ იუნაიტედზე”, მილიონებსა და მსოფლიო დიდებაზე ნებაყოფლობით თქვა უარი.