ყველა დროის უდიდესი საფეხბურთო აფიორა: ფეხბურთელი, რომელსაც ფეხბურთი არასდროს უთამაშია

წარმოიდგინეთ ცხოვრება, სადაც გაქვთ ცნობილი ფეხბურთელის სტატუსი, იღებთ სოლიდურ ხელფასს, გაცვიათ ტოპ კლუბების მაისურები, ცხოვრობთ ფუფუნებაში და ესწრებით საუკეთესო წვეულებებს. სანაცვლოდ კი ერთადერთი რამ გევალებათ – მოედანზე არასდროს გახვიდეთ და ბურთს ფეხი არ დაარტყათ. თითქოს დაუჯერებელია, თუმცა 1980-იან და 90-იან წლებში ერთმა ბრაზილიელმა მამაკაცმა ეს აბსურდი რეალობად აქცია.

გაიცანით კარლოს ენრიკე რაპოსო, ფართო მასებისთვის ცნობილი, როგორც კარლოს კაიზერი. კაცი, რომელიც საფეხბურთო სამყაროს 20 წლის განმავლობაში ატყუებდა და ისეთ გრანდებში ირიცხებოდა, როგორებიცაა “ბოტაფოგო”, “ფლამენგო”, “ვასკო და გამა” და ფრანგული “აიაჩო”, თუმცა თავისი პროფესიონალური კარიერის განმავლობაში მოედანზე ერთი სრული მატჩიც კი არ ჩაუტარებია.

“ტრავმების” ოსტატი და მეგობრობა ვარსკვლავებთან

კარლოსს შესანიშნავი ათლეტური აღნაგობა ჰქონდა. თავისი მეტსახელი “კაიზერი” მან ლეგენდარული გერმანელი ფეხბურთელთან, ფრანც ბეკენბაუერთან ვიზუალური მსგავსების გამო მიიღო. მას ფეხბურთელობა და ამ პროფესიის თანმდევი გლამური უნდოდა, მაგრამ ერთი პატარა დეტალი უშლიდა ხელს – თამაში საერთოდ არ იცოდა.

კაიზერმა გენიალური სტრატეგია შეიმუშავა. ის დაუმეგობრდა ბრაზილიური ფეხბურთის უდიდეს ვარსკვლავებს, მათ შორის რომარიოს, ბებეტოს, ედმუნდოსა და კარლოს ალბერტო ტორესს. როდესაც ეს ვარსკვლავები ახალ კლუბში გადადიოდნენ, ხელმძღვანელობას სთხოვდნენ, რომ სათადარიგო სკამისთვის ახალგაზრდა, “პერსპექტიული” კარლოს კაიზერიც აეყვანათ და მასთან 3 ან 6-თვიანი მოკლევადიანი კონტრაქტი გაეფორმებინათ.

კლუბში ჩარიცხვისთანავე, კაიზერი პირველივე ვარჯიშზე იგონებდა კუნთის მძიმე ტრავმას. იმ ეპოქაში მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია (MRI) და თანამედროვე სამედიცინო ტექნოლოგიები არ არსებობდა. ექიმები იძულებულნი იყვნენ, ფეხბურთელის სიტყვას ნდობოდნენ. სანამ კარლოსი კლუბის ხარჯზე “მკურნალობდა” და ლაზარეთში იწვა, მისი მოკლევადიანი კონტრაქტის ვადაც იწურებოდა.

სათამაშო მობილური და მოსყიდული ჟურნალისტები

კაიზერის აფერისტობა მხოლოდ ტრავმებით არ შემოიფარგლებოდა. 80-იან წლებში მობილური ტელეფონი უდიდეს იშვიათობას და ფუფუნების საგანს წარმოადგენდა. კაიზერმა უზარმაზარი სათამაშო მობილური ტელეფონი იყიდა და კლუბის ბაზაზე ხმამაღლა, ვითომ ინგლისურ ენაზე საუბრობდა, რათა მწვრთნელებსა და პრეზიდენტს გაეგოთ. ის აყალბებდა საუბრებს ევროპულ კლუბებთან, თითქოს მას “რეალ მადრიდიდან” ან სხვა გრანდებიდან იწვევდნენ. ეს მანამ გრძელდებოდა, სანამ ერთ-ერთმა კლუბის ექიმმა, რომელმაც ინგლისური იცოდა, მისი ტელეფონი არ შეამოწმა და აღმოაჩინა, რომ ის პლასტმასის სათამაშო იყო.

გარდა ამისა, კარლოსი ჟურნალისტებს ფულს უხდიდა, რათა მის შესახებ გაზეთებში სახოტბო სტატიები დაეწერათ. ერთ-ერთმა მოსყიდულმა რეპორტიორმა ისიც კი დაწერა, რომ კაიზერი საფრანგეთში “აიაჩოს” მაისურით ბრწყინავდა და გუნდის საუკეთესო ბომბარდირი იყო, რაც სრული სიცრუე გახლდათ.

კინაღამ ჩავარდნილი ოპერაცია და გენიალური გამოსავალი “ბანგუში”

კაიზერის კარიერაში ყველაზე კრიტიკული და სასაცილო მომენტი ბრაზილიურ კლუბ “ბანგუში” მოხდა. კლუბის მფლობელი და პრეზიდენტი, კასტორ დე ანდრადე ცნობილი კრიმინალური ავტორიტეტი იყო. ერთ-ერთი მატჩის დროს, როდესაც “ბანგუ” აგებდა, პრეზიდენტმა მწვრთნელს უბრძანა, რომ მოედანზე კაიზერი შეეყვანა.

კარლოსი მიხვდა, რომ მისი ტყუილი საბოლოოდ გამოაშკარავდებოდა. თუ მოედანზე გავიდოდა, ყველა დაინახავდა, რომ ბურთის გაჩერებაც კი არ შეეძლო. მოსათელად გაქცეულმა კაიზერმა მოისმინა, როგორ აგინებდნენ ტრიბუნებიდან გულშემატკივრები მისი გუნდის პრეზიდენტს. მან არც აცია, არც აცხელა, ღობეზე გადახტა და საკუთარი გუნდის გულშემატკივრებს ფიზიკურად დაუპირისპირდა!

მსაჯმა მას, რა თქმა უნდა, მოედანზე შეუსვლელად უჩვენა წითელი ბარათი. გასახდელში განრისხებული პრეზიდენტი კასტორ დე ანდრადე შევარდა და კაიზერის ცემას აპირებდა, თუმცა ბრწყინვალე მანიპულატორმა დაასწრო:

“ღმერთმა წამართვა ბიოლოგიური მამა და მომცა მეორე მამა თქვენი სახით. მე არ შემეძლო მშვიდად ვმდგარიყავი და მომესმინა, როგორ შეურაცხყოფდა ბრბო მამაჩემს. ამიტომაც გადავხტი ტრიბუნაზე. შეგიძლიათ კონტრაქტი გამიუქმოთ და წავალ.”

ამ სიტყვებით მოხიბლულმა კრიმინალურმა ავტორიტეტმა გაბრაზების ნაცვლად კაიზერს აკოცა და კონტრაქტი კიდევ 6 თვით გაუხანგრძლივა.

დასასრული: ეპოქა, რომელიც აღარ განმეორდება

კარლოს კაიზერის აფიორა 20 წელიწადს გაგრძელდა. მან ფეხბურთის თამაშის გარეშე მოიარა მსოფლიო, გაიცნო ულამაზესი ქალები, ცხოვრობდა ხუთვარსკვლავიან სასტუმროებში და რაც მთავარია – თავისი სახელი საფეხბურთო ფოლკლორში სამუდამოდ ჩაწერა. მოგვიანებით, მასზე დოკუმენტური ფილმიც კი გადაიღეს.

დღეს, როდესაც ფეხბურთელების თითოეულ ნაბიჯს თანამედროვე სტადიონების გაზონებზე უამრავი სენსორი და ანალიტიკური კამერა აკონტროლებს, კაიზერის მსგავსი ტყუილი ერთ დღესაც ვერ გაძლებდა. თუმცა, იმ რომანტიკულ და ქაოტურ ეპოქაში მან დაამტკიცა, რომ ზოგჯერ, უდიდესი ტალანტი არა ფეხებში, არამედ ქარიზმასა და გონებაში იმალება.